Η Νίκη Προαστείου ανοίγει τη συζήτηση για την πορεία των παιδικών πρωταθλημάτων της ΕΠΣΑ, συγκρίνοντας δύο διοργανώσεις με περίπου τον ίδιο αριθμό συμμετεχόντων, αλλά με σημαντικές διαφορές στις παροχές, την ιατρική και ασφαλιστική κάλυψη, τη διαιτησία και τις διαδικασίες αξιολόγησης των νεαρών αθλητών.
Η σύγκριση του 2018 με το 2026 δεν έχει ως στόχο την εξιδανίκευση του παρελθόντος, αλλά την ανάδειξη συγκεκριμένων δεδομένων και ερωτημάτων για το σήμερα. Όταν στο επίκεντρο βρίσκονται περίπου 2.000 παιδιά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η συμμετοχή τους στους αγώνες, αλλά και το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή πραγματοποιείται.
H σχετική ενημέρωση:
# Παιδικά πρωταθλήματα ΕΠΣΑ: 2018 – 2026
## Ίδιος αριθμός παιδιών, πολύ διαφορετική διοργάνωση
Η σύγκριση των παιδικών πρωταθλημάτων της ΕΠΣΑ του 2018 με αυτά του 2026 δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την πορεία και τη φιλοσοφία του αναπτυξιακού ποδοσφαίρου.
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία είναι ότι και στις δύο περιόδους η συμμετοχή ήταν περίπου **2.000 παιδιά**.
Άρα μιλάμε για διοργανώσεις αντίστοιχου μεγέθους και μπορούμε να συγκρίνουμε άμεσα τις παροχές, την οργάνωση και τις συνθήκες συμμετοχής
Το 2018, σε μια διοργάνωση περίπου 2.000 παιδιών, υπήρχε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο παροχών.
Τα παιδιά έπαιρναν αγωνιστικό σετ με μπλούζα, σορτς και κάλτσες.
Όλα τα παιδιά κάτω των 15 ετών ήταν ασφαλισμένα.
Το κόστος των γιατρών και των διαιτητών ήταν πλήρως καλυμμένο.
Παράλληλα, υπήρχε οργανωμένη διαδικασία αξιολόγησης και ανάπτυξης των νεαρών αθλητών.
Πραγματοποιούνταν εργομετρικές εξετάσεις για όλους τους συμμετέχοντες στις ηλικίες των Μικτών και στη συνέχεια δεύτερη αξιολόγηση με **τεχνομετρία σε 44 παιδιά από κάθε ηλικιακή κατηγορία, δηλαδή 88 παιδιά συνολικά**.
Το 2026 η εικόνα είναι διαφορετική.
Δεν παρέχεται αντίστοιχο αγωνιστικό υλικό.
Δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη των παιδιών από τη διοργάνωση.
Το κόστος των γιατρών επιβαρύνει πλέον τα σωματεία με **120 ευρώ ανά τμήμα**.
Παράλληλα, υπάρχει πρόβλημα έλλειψης διαιτητών, το οποίο επηρεάζει την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων.
Στον τομέα της αξιολόγησης των αθλητών, τα εργομετρικά γίνονται πλέον επιλεκτικά σε περίπου **50 παιδιά συνολικά**, ενώ δεν υπάρχει αντίστοιχη δεύτερη διαδικασία τεχνομετρίας όπως αυτή που πραγματοποιούνταν το 2018 σε 88 αθλητές.
Η σύγκριση επομένως δεν αφορά απλώς αριθμούς.
Αφορά κυρίως τη φιλοσοφία της διοργάνωσης.
Το 2018 υπήρχε ένα ευρύτερο πλαίσιο που συνδύαζε αγωνιστική δραστηριότητα, ασφάλεια, ιατρική κάλυψη, διαιτησία και αξιολόγηση των νεαρών αθλητών.
Το 2026, παρότι ο αριθμός των παιδιών παραμένει περίπου ο ίδιος, οι συγκεκριμένες παροχές έχουν περιοριστεί σημαντικά και παράλληλα νέες οικονομικές και οργανωτικές υποχρεώσεις έχουν μεταφερθεί στα σωματεία.
Ιδιαίτερη συζήτηση χρειάζεται και για το θέμα των παράλληλων πρωταθλημάτων.
Η εμφάνισή τους δεν μπορεί να εξετάζεται αποκομμένη από τις συνθήκες που επικρατούν στην επίσημη διοργάνωση.
Η έλλειψη διαιτητών, οι μειωμένες παροχές και οι αυξημένες υποχρεώσεις των σωματείων είναι παράγοντες που πρέπει να αξιολογηθούν σοβαρά.
Και αντί η επίσημη διοργάνωση να γίνει πιο ελκυστική, πιο οργανωμένη και πιο ανταγωνιστική ως προς τις παροχές της, στη φετινή προκήρυξη προστίθεται η **απαγόρευση συμμετοχής της ίδιας ομάδας σε δύο κατηγορίες**.
Εδώ προκύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα:
**Όταν εμφανίζονται εναλλακτικές και παράλληλες διοργανώσεις, η απάντηση πρέπει να είναι οι περιορισμοί ή η αναβάθμιση του επίσημου πρωταθλήματος ώστε τα ίδια τα σωματεία να θέλουν να συμμετέχουν σε αυτό;**
Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι συγκεκριμένα:
**Γιατί το 2018 μπορούσαν να παρέχονται αγωνιστικός εξοπλισμός, ασφάλιση, πλήρης κάλυψη γιατρών και διαιτητών και σήμερα όχι;**
**Γιατί σήμερα τα σωματεία καλούνται να επιβαρύνονται με 80 ευρώ ανά τμήμα για την ιατρική κάλυψη;**
**Γιατί από μια ευρεία διαδικασία εργομετρικής αξιολόγησης όλων των συμμετεχόντων στις ηλικίες των Μικτών και τεχνομετρίας 88 αθλητών, φτάσαμε σε επιλεκτικά εργομετρικά περίπου 50 παιδιών;**
**Ποιο είναι το σχέδιο για την αντιμετώπιση της έλλειψης διαιτητών;**
**Γιατί αντί να διευρύνονται οι δυνατότητες συμμετοχής των παιδιών, εισάγονται νέοι περιορισμοί;**
Και, κυρίως:
**Ποια είναι σήμερα η πραγματική αναπτυξιακή φιλοσοφία των παιδικών πρωταθλημάτων;**
Η σύγκριση του 2018 με το 2026 δεν γίνεται για να εξιδανικεύσουμε το παρελθόν.
Γίνεται για να αξιολογήσουμε την εξέλιξη.
Όταν με περίπου τον ίδιο αριθμό συμμετεχόντων υπήρχαν στο παρελθόν περισσότερες παροχές, ασφαλιστική και ιατρική κάλυψη, καλύτερη υποστήριξη της διαιτησίας και ευρύτερη διαδικασία αξιολόγησης των παιδιών, είναι θεμιτό σήμερα να ζητούνται συγκεκριμένες απαντήσεις.
Γιατί στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο η πρόοδος δεν μετριέται μόνο από το πόσα παιδιά συμμετέχουν.
**Μετριέται από το τι προσφέρουμε σε αυτά τα παιδιά.**
